DGA-pensioen in eigen beheer: uitfasen of toch ‘Oudedagssparen’?

Staatssecretaris Wiebes zou voor het Kerstreces met zijn oplossing komen voor het probleem van het pensioen in eigen beheer voor DGA’s.

De 4e brief hierover is echter een grote teleurstelling. En de beoogde oplossing: afkoop tegen fiscale voorziening, en dan over 80%, oogt charmant, maar is het niet. Als ik dat namelijk niet doe, blijf ik zitten met de hoge commerciële voorziening.

Maar ja, welke DGA kan over de fiscale voorziening van gemiddeld € 500.000,- een belasting van € 208.000,- betalen (52% over 80% van € 500.000). Of beter, welke DGA gaat dat doen? Alleen die DGA’s die toch al geen problemen hebben toch? Maar het probleem is juist de DGA die het geld niet heeft en en/of niet liquide?!

Wiebes wil dus of eigen beheer ‘uitfaseren’: een afkoop tegen 80%. De DGA die dit niet doet – of beter niet kan betalen – blijft dus zitten met de hoge commerciële pensioenvoorziening. Laat dat nu net het te tackelen probleem zijn?!

De andere optie is ‘oudedagssparen in eigen beheer’ (OSEB). Hierbij wordt de huidige pensioenvoorziening tegen fiscale waarde omgezet in ‘oudedagssparen’. Dat vervolgens na ingang – 67 jaar of 5 jaar na de AOW-datum van de DGA - een soort bancaire lijfrente wordt van 20 jaar.

‘Uitfaseren, dus afschaffen van pensioen in eigen beheer, leidt tot vereenvoudiging’ stelt hij. Dat klopt. Niets eenvoudiger immers dan ‘geen fiscaal regime’. Ook stelt hij: ‘geen pensioenverplichting levert meer vrij kapitaal op voor de BV’. Dat klopt ook, maar ja, ook geen pensioen voor de DGA!

‘Eigen beheer is minder aantrekkelijk geworden nu het Vpb-tarief niet meer 48% is zoals vroeger en complex gezien de lage rentestand’. Het eerste hoeft echter niet opgelost en het tweede probleem kán opgelost door waardering tegen marktrente – net als verzekeraars en pensioenfondsen – verplicht te stellen. Ook de argumenten van complexiteit, hoge administratieve lasten gelden voor álle pensioenen, ook die van gewone werknemers. Maar bovenal, pensioen in eigen beheer hoeft toch niet, het is toch een vrijwillige keus van de DGA? Het pensioen gewoon verzekeren kan immers ook.

Het argument dat pensioen (in eigen beheer) überhaupt minder aantrekkelijk gezien de aftopping tot € 100.000,- is ronduit lachwekkend.

En dat er volop wordt geprocedeerd over ‘waarderingen, splitsingen, dividenduitkeringen en echtscheidingen’ klopt ook. Maar ligt dat niet aan zijn eigen keuzes in het verleden?

Ook de complexiteit is nu juist de reden dat veel DGA’s zijn gestopt met toekomstige opbouw. Neem dan de complexiteit weg zou ik zeggen?!

Een combinatie van beide opties wil hij vervolgens niet: dat is het ene probleem inruilen voor het andere. Afgezien nog van de DGA die aan cherry picking doet: afkoop van het bestaande pensioen en dan doorgaan met het nieuwe OSEB.

Een gepresenteerd alternatief om de – wederom fiscale voorziening – vrij te laten vallen ten gunste van de winst, gaat het niet halen. Immers, alleen DGA’s met – te verdampen – compensabele verliezen gaan hier gebruik van maken. Zie noot 10 op pagina 5 hierover.

Uit zijn opmerking dat na afkoop – en dus effectief 41,6% belastingheffing – de DGA het restant weer kan ‘teruglenen’ aan de BV voor diens kapitaalbehoefte, kan ik alleen maar afleiden het hij echt niet weet hoe de DGA/MKB-wereld eruit ziet. Hij weet toch ook van de bestaande – soms – torenhoge rekening-courantverhoudingen tussen DGA en zijn BV?

Ook stelt hij dat pensioen in eigen beheer risicovoller is dan bij een verzekeraar (of pensioenfonds?). Maar dat is het hele issue: dat sta je toe, met alle gevolgen van dien, daar kiest een DGA zelf voor, of je wilt het niet. Dan stop je dus met pensioen in eigen beheer als wetgever.

Tot slot fiets hij makkelijk over het probleem van een eventuele echtscheiding heen. Dat moeten partijen – DGA en partner – onderling maar regelen. Maar ja, dat gaat dus niet getekend worden door de partner. En wat te denken van alle ex-partners? Een oplossing is nog dat de Wet Pensioenverevening bij Scheiding (VPS) wel ook van toepassing is op de OSEB. Daar gaat Wiebes echter niet over. Maar had hij niet even naar Justitie kunnen lopen om te overleggen

Ook de mogelijkheden voor de nabestaanden blijven vaag. Zoals ik het lees moet mijn partner bij mijn overlijden mijn ‘oudedagsparen’ aanwenden voor een ‘pensioen tot mijn fictief 87e (20 jaar na mijn AOW-datum). Ook als de reserve maar € 10 mille is. Dat levert een jaarlijkse uitkering op van – ik ben 49 jaar - € 263,- per jaar. Bruto.

Conclusie

Een zeer teleurstellende brief. De 4e brief, met wederom inclusief bijlage totaal 21 pagina’s, met wederom geen oplossing, een herhaling van zetten en een ‘kwade’ optie van gedwongen afkoop. Wiebes’ analyse is juist, maar de oplossing weet hij niet. Zijn ambtenaren niet en zijn raadgevers (het CAP?) niet. Prima, het is inderdaad ook niet makkelijk, maar schrijf dan niets!

Waarom hij niet een keer met echte deskundigen uit de (advies)markt gaat zitten, ik heb geen idee. Laten we eerlijk zijn: dit levert ook niets op. Al ruim 2 jaar niet.

 

Informatie

  • Toekomstvoorzieningen, De directeur-grootaandeelhouder, Pensioen Algemeen
  • Donderdag 17 december 2015

KennisHub

KennisHub Pensioen- &
Life Event Advisering

  • Inspirerende Masterclasses
  • Praktijkgerichte Workshops
  • PE Artikelen & Casuistiek
  • Artikelen & Blogs
  • Stel je vraag
  • PE-geaccrediteerd
  • Mix & Match
  • Jaarlijks PE-certificaat
  • 21 dagen op proef

€ 35 p/m

Volgende licenties: 20% korting Meer Informatie

Eerst aankijken? Word Free Member

  • Wekelijkse nieuwsbrief
  • Artikelen & Blogs
  • 5+ gratis vaktechniek artikelen p/m
  • Schrijf je in voor Masterclasses & Workshops
  • Toegang tot FinSourceOne

Gratis

Volgende Free Members: 100% korting Meer Informatie