Gebruik no-riskpolis

Voor vier groepen werkenden met een arbeidsbeperking is het gebruik van de no-riskpolis door werkgevers onderzocht.  

In een onderzoek naar het gebruik van de no-riskpolis zijn vier groepen betrokken. Het betreft werkenden met een uitkering voor de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO), een uitkering voor de regeling Werkhervatting gedeeltelijke arbeidsgeschikten (WGA), een uitkering voor de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong) en werkenden die minder dan 35 procent arbeidsongeschikt zijn beoordeeld voor de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA), de WIA 35-minners. 

 

Om het aantal werkenden met een no-riskpolis te schatten is gebruik gemaakt van informatie uit de polisadministratie. Deze informatie bestaat uit de datum waarop iemand in dienst is gekomen bij een werkgever en de duur van het dienstverband.  

 

De duur is belangrijk voor de werkenden met een WAO of WGA uitkering, omdat voor hen de no-riskpolis alleen geldt gedurende de eerste 5 jaar van het dienstverband. Als ze daarna een nieuwe werkgever krijgen, gaat opnieuw een recht van 5 jaar in. Hetzelfde geldt voor de groep werkende WIA 35-minners, met als beperkende voorwaarde dat iemand wel binnen 5 jaar na de afwijzing voor de WIA uitkering moet zijn gaan werken. Voor werkende Wajongers geldt geen maximale duur van 5 jaar van de no-riskpolis. Zij komen permanent in aanmerking voor de no-riskpolis.  

 

Uit een rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau blijkt dat de no-riskpolis bij ongeveer de helft van de werkgevers bekend is. Het is ook mogelijk dat werknemers helemaal niet melden dat zij een arbeidsbeperking hebben of dat zij onder de no-riskpolis vallen. Tijdens de proeftijd hoeven zij dat niet te doen en na de proeftijd alleen als ze dat gevraagd wordt. Een tweede mogelijke reden voor het ondergebruik is een onvolledige opgave van zieke werknemers door de werkgever, met name bij kort verzuim. De gedachte hierbij is dat kort verzuim tot weinig kosten leidt en het voor de werkgever niet de moeite loont om dit verzuim aan UWV door te geven. Daarnaast speelt mogelijk ook een rol dat de opgave van zieke werknemers door de werkgever niet direct, maar pas achteraf (op maandbasis) plaatsvindt. Deze opgave achteraf kan ertoe leiden dat met name kort verzuim niet altijd wordt doorgegeven. 

 

De onbekendheid met de no-riskpolis is bij werkgevers en werknemers meer van invloed op het ondergebruik dan het minder vaak doorgeven van kort verzuim.  

 

Doel van de no-riskpolis is werkgevers te bewegen een werknemer met een beperking in dienst te nemen of te houden. De betreffende werknemers hebben een dienstverband, dus dit is ook zonder bekendheid met de no-riskpolis gelukt. Het gaat er om, dat meer werkgevers mensen met een arbeidsbeperking in dienst nemen. Als de bekendheid groter is, zal het instrument vaker worden gebruikt.  

Informatie

  • Sociale zekerheid
  • Donderdag 13 september 2018

KennisHub

KennisHub Pensioen- &
Life Event Advisering

  • Inspirerende Masterclasses
  • Praktijkgerichte Workshops
  • PE Artikelen & Casuistiek
  • Artikelen & Blogs
  • Stel je vraag
  • PE-geaccrediteerd
  • Mix & Match
  • Jaarlijks PE-certificaat
  • 21 dagen op proef

€ 35 p/m

Volgende licenties: 20% korting Meer Informatie

Eerst aankijken? Word Free Member

  • Wekelijkse nieuwsbrief
  • Artikelen & Blogs
  • 5+ gratis vaktechniek artikelen p/m
  • Schrijf je in voor Masterclasses & Workshops
  • Toegang tot FinSourceOne

Gratis

Volgende Free Members: 100% korting Meer Informatie