Artikel FD Selections: Gezocht: bondgenoot in pensioencommuncatieland

Soms moet je een bondgenoot zoeken. Zeker als je het niet zelf kunt. Bij pensioencommunicatie blijkt een bondgenoot van harte welkom. Want, laten we eerlijk zijn, tot op heden is het nog niet zo gelukt dat werknemers echt warm lopen voor pensioen en werkgevers van ‘hun’ pensioeninvestering de vruchten plukken. Dat dit wel moet gaan gebeuren, daarover zijn de deskundigen het ook eens. Uit het Whitepaper “Pensioen nieuwe stijl voor de toekomstige arbeidsmarkt” dat ik in samenwerking met ADP heb geschreven (*) lijkt die bondgenoot in de HR/P&O-afdelingen te zitten. Nog meer dan in bijvoorbeeld de Ondernemingsraad die wel moet oordelen over de inhoud van de pensioenregeling maar niet c.q. minder betrokken is bij de dagelijkse pensioenvragen op de werkvloer.

Bij deze afdeling moet dus ook een knop om. Zij moeten niet langer accepteren dat de pensioenregeling ook voor hen abracadabra is, zich laten afschepen door de uitvoerder en administratieve fouten blijven accepteren. Dit zal ze echter alleen lukken als ze back-up krijgen van hun werkgever. Dat betekent een aantal zaken. Allereerst is kennis macht. Niet gevergd kan worden dat iemand zomaar met ‘pensioen kan omgaan’. Ten tweede tijd. Pensioen vergt tijd, zaken uitzoeken, toelichten, nog een keer toelichten en bewaken. Die tijd moet passen in de werkzaamheden van een HR/P&O-er. Ten derde ondersteuning door de werkgever. Niet alleen qua opleidingen en geld maar vooral door het belang ervan. Bij een belangrijke promotie, een huwelijk, een kind maar ook een scheiding moet ook de werkgever de werknemer wijzen op het belang om met HR/P&O naar de pensioensituatie te kijken.
Tot slot ontvankelijkheid bij de werknemer. Ook hier zit de kracht van de herhaling. Keer op keer zal bij de communicatie over het HR/P&O-beleid gehamerd moeten worden op het belang van pensioen en de mogelijkheden die de HR/P&O-afdeling qua ondersteuning biedt. Dit zal door de werkgever dus actief neergezet moeten worden en door de HR/P&O-afdeling bevestigd en afgedwongen.

Jean Frijns stelt dat het feit dat 50% (nog, mijn toevoeging) niet geïnteresseerd is in pensioen, niet de vrijbrief geeft om die andere 50% dan ook maar te negeren. Dat mag een goede werkgever niet, pensioen hoort tot zijn zorgplicht en dat is niet slim om te doen. Soms moeten goede dingen, zoals voldoende interesse in en kennis van pensioen, afgedwongen worden. De stap werkgever-werknemer blijkt te groot. Een bondgenoot is dan nodig. In meerdere bedrijven/sectoren is inmiddels ook gebleken (KLM, Nike, schilders) dat het inzetten van, vanuit werknemersperspectief, ‘eigen’ mensen loont.

(*) zie www.ADP.nl.

Informatie

  • Pensioen Algemeen
  • Donderdag 26 maart 2015