Artikel FD Selections: Het nieuwe Financiële Toetsingskader (FTK)

Inleiding
Minister Kamp heeft het nieuwe FTK geïntroduceerd. Er komt – althans dat is de opzet – een verschil tussen nominale en reële toezeggingen. Daar begint meteen mijn eerste kritiekpunt al: ook nominale pensioentoezeggingen streven wel degelijk naar inflatiecorrectie. Reële fondsen werken met een dekkingsgraad van 100% inclusief indexatie, nominale streven naar 130%.

Keuze en techniek
Alle keuzes, die van de ‘nieuwe’ Ultimate Forward Rate-rekenrente, de middeling van de dekkingsgraad over 12 maanden, de spreiding bij de reële fondsen van een korting over 10 jaar, en ook de ‘technische’ onderbouwing/uitwerking,: niets mis mee. Gezien de betrokken deskundigen was dat ook te verwachten.

Invaren
Zelfs het invaren is doordacht en onderbouwd, waarbij de conclusie dat ‘het juridisch kan’ te rechtvaardigen is.

Kritiek
Toch grote kritiek. Het valt namelijk niet te communiceren. Werknemers, maar ook de gemiddelde – zeker niet professionele – pensioenfondsbestuurder, leden van een OR, het is te complex. Op termijn zullen we ‘er mee leren’ werken, maar dat wil niet zeggen dat het dan begrijpelijk is.
Keuzes zullen dan ook nauwelijks te controleren zijn, en dat moet wel als het ‘later’ tegenvalt. Hoofdelijke aansprakelijkheidsstellingen zullen dan volgen. In dat kader is de ’huivering’ bij de pensioenfondsen logisch.

Vervolgens. Stel een werknemer gaat van een nominaal fonds, met een dekkingsgraad van 120% naar een reëel fonds met een dekkingsgraad van 105%. Hij denkt dan dat zijn oude fonds er beter voorstaat, terwijl dat juist niet het geval is! Los nog van de vraag of hij wel een reëel pensioen wil. Want, een reëel pensioen dat (meer) zeker is, is prima, maar ‘je betaalt er wel voor’. Zekerheid kost nu eenmaal geld!
Als hij – of hij het nu begrijpt of niet - geen waardeoverdracht toepast, heeft hij nog steeds twee verschillende soorten pensioenaanspraken. Niet eens per definitie erg, immers ‘spreiding’ kan goed zijn.
De minister kan dus wel ‘stoer’ schrijven dat alles goed gecommuniceerd moet worden, inclusief de risico’s, maar laten we eerlijk zijn: dat gaat echt niet lukken!

Verder willen werkgevers helemaal geen reële contracten gezien de problemen die dan volgen vanuit IFRS. Pensioenfondsen kunnen/gaan niet kiezen gezien de ‘vaagheid’ van het hele FTK. En het gevolg van premiestabilisatie (een nieuw ‘toverwoord’ voor maximering) is dat bij reële pensioenen de opbouw lager wordt!

Conclusie
Technisch prima, echter een volledige miskenning van de (doorgaande trend) van individualisering en flexibilisering, inclusief de omzetting op de pensioeningangsdatum van indexatie in een hoger (zeker als er fors afgestempeld gaat worden) nominaal pensioen. De werknemer heeft geen keus en zal nog meer apathisch worden. Ik snap ook niet waarom de minister voordat hij het nieuwe FTK uitbracht het niet even bij ‘mij‘ heeft neergelegd. Dan was hij in ieder geval op de hoogte geweest van ‘mijn’ kritiek, zeker het communicatieve deel. Had het niet gebaat, het had zeker niet geschaad.
Al met al de ‘laatste stuiptrekking’ van een failliet pensioenstelsel?!

Informatie

  • Pensioen Algemeen
  • Donderdag 26 maart 2015