Artikel FD Selections: Nederlandse reactie op Europees Groenboek pensioenen teleurstellend!

Op de valreep heeft voormalig minister Donner nog gemeend een reactie te moeten geven op het Groenboek pensioenen van de Europese Commissie van 7 juli jl. De titel van deze column doet al vermoeden dat ik van mening ben dat hij dat beter aan zijn opvolger had kunnen overlaten. 23 Kantjes nietszeggende tekst. Hiermee wordt maar weer eens bewezen dat veel tekst de kwaliteit van een stuk vaak niet ten goede komt. Het lijkt ook wel of alle pensioenhectiek van nu aan hem voorbij is gegaan.

Een aantal voorbeelden. Zo stelt hij dat ‘Deelnemers zijn gebaat bij een collectief en solidair pensioen’, want dat levert tientallen procenten (dat is dus al snel zo’n 30%) meer op dan bij individuele DC-regelingen of sparen op de bank. Zijn banken nu opeens duurder geworden? Wij hebben toch volop banksparen gekregen ómdat ze zo goedkoop zijn? En de verwijzing naar rapporten zoals vermeld, leuk, maar noem dan ook het rapport van PWC, dat is wel zo volledig. De conclusie dan zou zijn dat het veel meer gaat om de omvang en professionaliteit en niet om de soort regeling en/of uitvoerder.

Vervolgens: als de verplichtstelling dan een groot goed is, maar je wilt ook marktwerking bevorderen, waarom dan geen pensioenplicht? In de Pensioenwet is dat toch al aangekondigd? Juist nu de overige Europese landen vooral met deelname aan kapitaalgedekte pensioenen worstelen (ja, want dát was het probleem in het Verenigd Koninkrijk, niet sec individuele DC-regelingen).

Dat ook Nederland kiest voor houdbaarheid, zekerheid en betaalbaarheid is prachtig om te stellen. Maar hoe we dat dan gaan doen? Dáár had ik graag iets over gelezen. En dan te stellen dat we zekerheid in Nederland hebben omdat we ‘een robuust stelsel van aanvullende pensioenen op basis van kapitaaldekking, collectiviteit en zekerheid’ hebben? Nou, nou, leg dat deelnemers anno 2010 dan maar eens uit.

Vervolgens stelt hij dat we in Nederland streven naar een pensioen van 70 à 80% (ja, het staat er echt). Oké, oké, daar streven we naar. Maar zeg dan ook gewoon dat de praktijk 45 à 50% is. Behalve bij al die echtscheidingen, dan is het 45 à 50% verdeeld over 2 (ex-)partners.

En dat risico’s over de verschillende stakeholders zijn verdeeld klopt, de som is namelijk altijd 100%. Maar het gaat er toch om hoe de risico’s worden verdeeld. En dat daar een stevige verschuiving gaande is. Dan wil ik horen hoe daar naar wordt gekeken in Europees verband.

Ook de opmerking dat in collectieve en solidaire regelingen evenwichtige keuzes gemaakt kunnen worden. Ja, dat kan inderdaad. Maar, hoe dan?

Nou, nog 2 voorbeelden. Dat pensioenfondsen andere producten uitvoeren dan verzekeraars. Wel de vraag is of dat wel zo is. Het antwoord is dat het de deelnemer echt niets uitmaakt van wie hij zijn pensioen krijgt, hoor. Althans, ik ken ze niet!

En tot slot, voor de laatste keer, pensioen is niet complex. We maken het complex. En als het dan al complex is, dan is dat voer voor deskundigen. Maar tegelijkertijd een oproep om het eenvoudiger te maken. Pensioen is gewoon een zak met geld. Dat snapt iedereen. Dat we goed moeten communiceren, het bewustzijn moeten verhogen – gaap -, laten we dat nu maar gewoon dóen!

De conclusie mag dus zijn dat het een nietszeggende reactie is. Mijnheer Kamp: trekt u de reactie dus maar snel in en reageer zelf. Een mooie eerste proeve van bekwaamheid!

Informatie

  • Pensioen Algemeen
  • Donderdag 26 maart 2015