Artikel FD Selections: Uitkeringsovereenkomst passé!

DB of DC
Tijdens een van mijn vele lezingen de afgelopen tijd sprak iemand mij aan. Ik had namelijk wel erg stellig verkondigd dat er alleen nog toekomst was voor DC-regelingen en dus niet meer voor DB-regelingen. Een ‘leermeester’ van hem had juist het tegenovergestelde verkondigd. Waarom ik zo voorstander was van DC vroeg hij – terecht.

Mijn eerste ad rem antwoord was natuurlijk dat hij die vraag – en dan waarom deze goede man nog steeds voorstander was van DB – aan zijn ‘leermeester’ moest vragen.

Vervolgens gaf ik aan niet zozeer voorstander van het een of het ander te zijn, maar moest concluderen dat er gewoon geen toekomst meer is voor DB.

Geen enkele werkgever wil immers nog bijbetalen bij waardeoverdracht, inkomend of uitgaand. Geen enkele werkgever denkt nog in verzorging, maar uitsluitend nog in beloning. Gezien het aantal flexibele arbeidsrelaties past daar alleen nog DC bij.

PensioenAkkoord
Het pensioenakkoord heeft tot gevolg dat ook pensioenregelingen bij bedrijfstakpensioenfondsen gewoon DC-regelingen zijn. Dat kun je ontkennen of verdoezelen, het blijft een feit. De werkgeversbijdrage wordt vastgepind en de uitkeringen zijn afhankelijk van levensverwachting en rendement.

CDC
De ondernemingspensioenfondsen, of eigenlijk de betrokken werkgevers, zijn daarom ook allang overgestapt op CDC-regelingen. Dat de stok IFRS/RJ 271 was, prima. In naam nog misschien een uitkeringsovereenkomst maar de facto gewoon een DC-regeling. Dat het fonds ze nog steeds communiceert als pseudo-uitkeringsovereenkomst (middelloon) is wat anders.
Als er op grote schaal afgestempeld moet worden zal vanzelf blijken dat het toch DC is, hoe collectief ook (en daar is niets op tegen).

Internationaal
Ook internationaal is er natuurlijk niemand die nog wat geeft voor DB-regelingen. En zeker niet in een volwassen pensioeneconomie als de Nederlandse. Nu de grootschalige uitkeringsfase aan is gebroken zal de DB-droom snel uiteen spatten.
Lees de internationale stukken (o.a. het Greenpaper) er maar op na.

Conclusie
De conclusie is dus helder. De uitsluitende toekomst is aan DC. Dat is niet erg. Als de premie hoog genoeg is, de gevolgen van keuzes duidelijk, de (collectieve) rendementen goed, dan appelleert een DC-regeling én aan de behoefte van de werkgever en aan het ‘het is mijn spaarpensioen’-gevoel van werknemers. We kunnen dus beter snel DC omarmen en dit goed gaan communiceren dan blijven vasthouden aan iets wat nooit heeft gekund en er inmiddels – zeker na het PensioenAkkoord - niet meer is!

Informatie

  • Pensioen Algemeen
  • Donderdag 26 maart 2015