Artikel FD Selections: Waardeoverdracht

Minister Kamp gaat komen met een oplossing voor de bijbetalingsproblematiek bij waardeoverdracht. Dit zou kunnen middels een beperking van het recht op waardeoverdracht zelf als de (oude en/of nieuwe) werkgever dit niet kan betalen of door de bijbetaling te beperken c.q. de berekeningswijze te wijzigen.

Hoe zit het ook al weer
De problematiek nog even geschetst. Afhankelijk van de wettelijke rekenrente en het contracttarief kan zowel de oude werkgever als de nieuwe werkgever geconfronteerd worden met een bijbetaling, die al snel enkele tienduizenden euro’s kan bedragen. Dit speelt bij een hoge wettelijke rente met name als een werknemer ‘overkomt’ van een pensioenfonds naar een verzekeraar en bij een lage wettelijke rente in de omgekeerde situatie, dan moet de oude werkgever bijbetalen.

De hoofdregel is dat de werknemer beslist om wel of niet waardeoverdracht toe te passen.

Het enige dat een werkgever nu kan doen is zich (meer) onafhankelijk maken van de gevolgen door of de financiële gevolgen van waardeoverdracht beter in kaart te brengen of…..over te stappen op een premieovereenkomst.

Argumenten voor/tegen
Argumenten die vaak tegen waardeoverdracht worden genoemd zijn: er zijn toch geen eindloonregelingen meer – zoals ten tijde van de introductie in 1994 -, wie zegt dat de indexatie van de nieuwe uitvoerder beter is en we hebben toch www.mijnpensioenoverzicht.nl, dus voor het overzicht is het ook niet nodig. Allemaal juist, maar toch inferieure argumenten. Hoe meer mijn pensioenrechten bij elkaar (gehouden), des te overzichtelijker, makkelijker te administreren (denk aan echtscheiding) en hoe minder (administratieve) kosten, ergo hoe hoger de uiteindelijke opbrengst (zeker ook marcro-economisch gezien) van pensioenpremies.

Andere oplossingen
Ook hoor ik wel eens dat het bewerken van de werknemer om geen waardeoverdracht toe te passen, op basis dus van voor de werkgever nadelige financiële consequenties een oplossing zou zijn. Hoezeer juridisch – immers de werknemer bepaalt – wellicht mogelijk, lijkt mij dit communicatief zeer gevaarlijk en dus niet aan te bevelen.

Dé oplossing
Er zijn mijns inziens maar drie mogelijke, echte oplossingen.
1. waardeoverdracht juist verplichten, de werkgever moet maar weten wat de consequenties zijn van het aannemen van mensen   
   gezien zijn pensioenregeling. Vanuit een pensioenfonds krijgt de werknemer dan ‘geld’ mee gebaseerd op de dekkingsgraad, is deze
   onder de 100% dan krijgt hij minder, is de dekkingsgraad hoger, dan krijgt hij meer (wellicht onder een afslag van 10% van hetgeen
   uitgaat boven de 100%).
2. waardeoverdracht afschaffen (mijns inziens dus op basis van niet-valide argumenten);
3. overstappen op premieovereenkomsten.

Theoretisch alternatief
Dan zijn er nog twee mógelijke oplossingen. Of alle waardeoverdrachten berekenen op een forfaitaire 3%, maar feitelijk wordt dan het probleem verschoven van verzekeraars naar pensioenfondsen. Of ook pensioenfondsen verplichten alle verplichtingen te berekenen op 3% (in plaats van – een c.q. de – actuele marktrente). Dat zou wel wat zijn, dan zijn er in een klap heel veel problemen opgelost, maar kan het PensioenAkkoord in de prullenbak, dat zie ik dus niet snel gebeuren.

Nu 2 dus geen oplossing is, blijven 1 en 3 over. Verplichten dus, werkgevers bepalen vervolgens zelf of ze kiezen voor een premieovereenkomst. Doen ze dat niet, dan is de eigen keus om het mogelijke gevolg van waardeoverdracht ‘in te bedden’ in de totale pensioenkosten.

Elke andere oplossing is complex, gekunsteld en zal meer discussie opleveren dan profijt. Niet repareren dus, maar opnieuw bouwen!

Innovatief
En zou de wetgever nu eens écht innovatief willen zijn, dan moeten ze PPI’s de mogelijkheid geven om zelf te bepalen wel of geen waardeoverdracht te accepteren/verplichten. Ze voeren tenslotte alleen maar premieovereenkomsten uit! 

 

Informatie

  • Pensioen Algemeen
  • Donderdag 26 maart 2015