Artikel FD Selections: Waardeoverdracht, de balans.

De laatste tijd is er wederom veel geschreven over waardeoverdracht. Met het oog op een lage te hanteren wettelijke rente, van onder de 3%, kan het heel goed zijn dat de oude werkgever moet bijbetalen voor een vertrekkende werknemer. Zowel wanneer deze werknemer mag, als in het geval hij eigenlijk niet mag vertrekken is dat zuur. In bijzondere gevallen kan het zelfs zo zijn dat zowel de oude áls de nieuwe werkgever moet bijbetalen.

Nu zijn er 3 mogelijke oplossingen. We schaffen het recht op waardeoverdracht af. We doen niets, en accepteren de consequenties van waardeoverdracht. Of – daarvoor pleitte ik al eerder – we verplichten waardeoverdracht.

Een alternatieve oplossing die ik ook wel eens hoor is om de werknemer er van te overtuigen geen gebruik te maken van het wettelijk recht op waardeoverdracht. Dat acht ik op de grens van het toelaatbare, gevaarlijk omdat de werknemer en/of diens partner later altijd zal kunnen stellen de gevolgen niet te hebben begrepen, en is in ieder geval geen oplossing voor het probleem zelf. Alleen al om die redenen niet te prefereren.

Eerst stel ik graag voorop dat er wel degelijk een oplossing is. Althans vanuit de positie van de werkgever. En laten we eerlijk zijn, het gaan om diens probleem. Die oplossing heet: een premieovereenkomst! De meeste werkgevers die ik spreek vinden dit een prima oplossing overigens. Vooral de jongere, die zelf ook wel snappen dat de verzorgingsgedachte allang is vervangen door de beloningsgedachte.

Alle argumenten om waardeoverdracht af te schaffen overtuigen mij niet. Dat het niet meer hoeft, want we hebben een pensioenregister (www.mijnpensioenoverzicht.nl). Niemand gaat mij vertellen dat het efficiënt is om vele kleine pensioentjes verdeeld te beheren in plaats van een grote, ook al gaat dat digitaal. Of dat de indexatie bij de nieuwe uitvoerder wellicht minder is, tja, het kan op termijn bij de huidige uitvoerder ook tegenvallen.
Of dat met name werkgevers bij rechtstreeks verzekerde regelingen worden getroffen als ze een contract hebben op basis van een rekenrente van 4%. Tja, dáár hebben ze bewust voor gekozen lijkt mij!

Echte oplossingen zijn er blijkbaar niet, anders waren die allang gevonden, getuige ook het rapport van de Koepelwerkgroep Waardeoverdracht oktober 2010.

Mijn conclusie blijft dus a. waardeoverdracht verplichten – dat is inherent aan een nieuwe baan bij een nieuwe werkgever in een nieuwe branche met een nieuwe uitvoerder, en b. de huidige systematiek in stand laten. Dat daardoor ‘druk’ ontstaat richting premieovereenkomsten, ach, die is/komt er toch wel! Laten we daarom maar snel op zoek gaan naar een nieuw pensioensysteem waarbij individuele input gepaard gaat met collectief beheer en wellicht nog de gewenste noodzakelijke solidariteit.

2011 zal in dit kader – mede door de invulling van het PensioenAkkoord – het definitieve jaar van de waarheid worden!

Ik wens u een goed uiteinde, surf op nieuwjaarsdag snel naar www.mijnpensioenoverzicht.nl, en tot volgend jaar!

Informatie

  • Pensioen Algemeen
  • Donderdag 26 maart 2015