Artikel Overgeld.nl: , communicatie, eigen verantwoordelijkheid en keuzes.

Een van de belangrijkste aandachtspunten op dit moment in de pensioendiscussie is natuurlijk de mate van garanties van het pensioen en vooral ook de communicatie daarvan. Goed om daar eens verder naar te kijken, wellicht helpt het bij de oplossing voor het stokkende Pensioenakkoord. Drie zaken zijn dan van belang.

  1. het blijkt niet mogelijk om een garantie omtrent de hoogte van pensioen te geven aan een 25-jarige voor een periode van 60 jaar. Jongeren moeten dus risicobereid zijn.
  2. gepensioneerden moeten kunnen kiezen voor zekerheid. Dit impliceert dan het ‘afsplitsten’ van het pensioenvermogen van gepensioneerden. Wel kunnen ze kiezen om een deel van hun pensioen ‘vast te zetten’ en een deel niet. Dat garanties geld kosten is inmiddels bekend.
  3. dan zitten we nog met het stokkende Pensioenakkoord. Een aardige oplossing hiervoor is om de mate van garantie naar mate de leeftijd lager is te laten afnemen. Gepensioneerden krijgen een garantie van 95% nominaal (als ze dat dus willen), 60-65-jarigen 90% etc. 45-minners dus 75%, hetgeen exact de reële dekkingsgraad is. Naast de splitsing van het pensioenvermogen van actieven en gepensioneerden is dan ook het ‘zekerheids’probleem van de actieven opgelost.

Of deze oplossing echt slim is, is vers twee. Immers, hiermee wordt de (inter)generationele collectiviteit van het beheer van pensioengeld aangetast. Dat zet druk op het rendement en kost meer om te beheren. Maar ja, het is of het een, dus accepteren zoals het nu is, met afstempelen indien nodig als gevolg en verhoging van de pensioenleeftijd of het ander, een ‘minnelijke’ oplossing.

De verhoging van de pensioenleeftijd kan en moet dan ook maar minnelijk. Dus vanaf 2012 wordt deze met 2 maanden per jaar verhoogd. Gepensioneerden hebben dan ‘geluk’ voor wat dit betreft en ‘pech’ voor zover het het uitblijven van indexatie betreft en het mogelijk korten.

Werkbaar? Ach, alles went…….

Tot slot moet dit allemaal wél ter keuze zijn. Als een jongere/oudere wel meer of minder risico wil lopen dan moet dat kunnen. In premieovereenkomsten (dus beschikbare premie/DC-regelingen) zit dit middels de life-cyclesystematiek al opgesloten. Normaliter wordt de mate van risicovol beleggen naarmate de pensioendatum vordert afgebouwd. Als een werknemer daar van wil afwijken (dus ook ten gunste van meer zekerheid) kan dat. Wel moet ook dan geadviseerd worden (het is namelijk niet slim om dat te doen). Het CPB heeft onlangs aangegeven dat werknemers dat best kunnen en ook maar moeten. ‘Financiële ongeletterdheid mag geen reden zijn hiervan af te zien’. En ‘Ook op andere terreinen blijken mensen in staat te zijn hun financiën te regelen’. Of werknemers het nu willen of niet, meer eigen verantwoordelijkheid krijgen ze.

Hebt u suggesties over andere mogelijke oplossingen? Mail ze naar www.pensioenSOS.nl. Ik verwerk ze graag in mijn columns. Zolang het PensioenAkkoord er nog niet is, en dat duurt nog wel even, zijn alle suggesties welkom.

mr Theo Gommer MPLA is partner bij Akkermans & Partners Legal & Advice te Tilburg, waar hij tevens directeur van het Wetenschappelijk Bureau is. Daarnaast is hij advocaat bij Gommer & Partners Pensioen Advocaten en voorzitter van de Nederlandse Orde van PensioenDeskundigen.

Informatie

  • Pensioen Algemeen
  • Donderdag 26 maart 2015