Artikel FD Selections: Chaos in pensioenland?!

image_pdf

Het is inmiddels een redelijke chaos geworden in pensioenland. De reden is dat de bouwstenen van ons systeem in de basis wel goed zijn, maar de tand des tijds niet kunnen doorstaan. De betrokken partijen realiseren zich de ernst nog niet en houden vast aan hetgeen eens was. De bouwstenen. Een aantal voorbeelden, allereerst waardeoverdracht. In de basis prima, echter de bijbetalingsproblematiek zet druk. Werkgevers willen niet betalen voor vertrekkende of komende werknemers. Als gevolg van het toenemende aantal ZZP-ers, en die trend zet zich door, blijft zowel de oude werkgever met de ‘slaper’ zitten, als kan de nieuwbakken ZZP-er ‘niets’ met zijn opgebouwde pensioenrechten. Dooddoeners dat waardeoverdracht vaak niet (meer) interessant is, zijn paternalistisch én ter keuze van die ZZP-er. Dan het risico-nabestaandenpensioen. Prima vanuit kostenbeheersing, de trend van tweeverdieners en een logisch gevolg van de Europese verplichting tot gelijke behandeling. Echter niet gecommuniceerd en daardoor valt menig nabestaande van een jobhopper of wederom die ZZP-er in een pensioengat. Eensgezinde oplossingen kunnen, of eigenlijk, worden niet bewerkstelligd. Tot slot de verplichtstelling. Prima in de jaren 50 van de vorige eeuw. Een verplichte pensioenopbouw voor iedereen, ook voor wéér die ZZP-er? Ik ben voor. Tot welke salarisniveau, ach dat is een keus. Vrije keus qua uitvoerder alsdan, dat lijkt mij in een concurrerend Europa logisch. Dan de betrokken partijen. De werknemersvertegenwoordigers voorop. Het pensioenakkoord bleek geen akkoord. Dat ze vechten voor behoud van wat ze hebben prima, maar de interne strijd doet de geloofwaardigheid voor de buitenwereld in hun standpunten stevig wankelen. Maar ook de werkgevers valt opportunisme te verwijten. Het pensioenakkoord, volgend op de IFRS-oplossingen middels CDC-regelingen, was natuurlijk te mooi om waar te zijn. Binnen een decennium af van de verantwoordelijkheid voor de levenslange geïndexeerde pensioenuitkering bleek te snel. Meer focus op ‘hoe houden we de oudere werknemers aan de slag’ lijkt de smeerolie te zijn. Dat de sociale partners ook denken de publiekrechtelijke AOW te moeten regelen is verbazingwekkend en systematisch onjuist. Dat ze het proberen, à la, dat de verantwoordelijke Minister het laat gebeuren mag niet. De uitvoerders tot slot laten het eigenlijk afweten. De verzekeraars likken nog hun ‘woeker’-wonden en houden zich gedeisd. De ondernemingspensioenfondsen hebben hun snor al gedrukt en zijn – enkele rijke, goedwillende of naïeve?, werkgevers uitgezonderd – allang overgestapt naar de genoemde CDC-regelingen en feitelijk soepel overgestapt naar een belonings- in plaats van een verzorgingsmodel. De bedrijfstakpensioenfondsen geloven nog altijd in de verplichtstelling en de doorsneepremie, maar helaas, onzekerheid voor wat betreft de uitkering is de doodsklap voor deze verplichte winkelnering. Tot slot de Minister. Minister Kamp, grijp uw kans, zou ik zeggen. Trek nú de macht naar u toe. U hebt dé kans om historisch bepalend te zijn. Zomaar in uw schoot geworpen. Er rest mij dus maar een vraag: waarom doet u dat niet of beter, wanneer doet u het wel?! mr Theo Gommer MPLA is partner bij Akkermans & Partners Legal & Advice te Tilburg, waar hij tevens directeur van het Wetenschappelijk Bureau is. Daarnaast is hij advocaat bij Gommer & Partners Pensioen Advocaten en voorzitter van de Nederlandse Orde van PensioenDeskundigen.

Theo Gommer
Over Theo

Mr. J. Theo Gommer MPLA CCFP (1966) is managing partner bij de &Gommer Pensions Group, bij Gommer & Partners Pensioen Advocaten en bij de Visitatie Commissie Pensioenfondsen. Hij was tot 2018 voorzitter van de Nederlandse Orde van PensioenDeskundigen. Verder is hij actief als [...]

Bekijk profiel