Artikel FD Selections: Uitersten

image_pdf

Deze week ondervond ik twee uitersten. Ik heb de uitzendingen bij Pauw & Witteman over pensioen gezien (weliswaar op Uitzending gemist) en had de eerste 2 PensioenKaravanen (lezingen) samen met Pierre Akkermans voor pensioenfondsbestuurders/betrokkenen.

Wat mij opviel bij de PK’s was de grote deskundigheid – en bereidheid om naar elkaar te luisteren – van de aanwezigen. Eigenlijk waren we het veelal met elkaar eens als het ging om ‘feiten’. De vraag of een paritair bestuursmodel of een one-tier-board beter is, is niet zozeer een vraag van beter of niet, maar meer van passend.

Ik begon zoals vaak met mijn sheet met kengetallen en liet zien dat we voor het eerst van een pensioenopbouwfase naar een pensioenuitkeringsfase gingen en dat vanaf 2020 (dat is namelijk onderzocht) er voor het eerst meer geld wordt uitgekeerd – alle babyboomers zijn dan immers met pensioen – dan er aan premie-inleg en rendement bijkomt (uitgaande van de huidige uitgangspunten). De pensioenpotten gaan dan dalen. De Cie Goudswaard heeft aangegeven dat we 50% meer pensioenpremie moeten betalen als we onze ambities willen bereiken. Maar de werkgevers hebben bij het PensioenAkkoord juist bedongen níet meer premie te willen betalen?!

Het niveau van de bijeenkomsten van de PK stond echter in schril contrast met die bij P&W. Niet altijd deskundigen die vasthouden aan hun eigen denkbeeld en niet bereid zijn te accepteren dat de pensioenwereld (is) verandert(d) in combinatie vervolgens met ‘alles is en komt goed’.

De ‘hamvraag’ met betrekking tot de huidige pensioenpot is ‘slechts’ een (her)verdelingsvraagstuk. Hebben we genoeg, hoe berekenen we dat (marktrente, UFR) en hoe zorgen we dat gepensioneerden van nu, evenals de jongeren later aan hun gerechtvaardigde trekken komen. Dat gepensioneerden ‘iedereen’ aan hun beloften houden (70% salaris met indexatie?) is hun goed recht overigens, hoezeer dat juridisch en financieel gezien niet realistisch is. Ook zij mogen voor hun ‘recht’ gaan!

Er zijn inmiddels vele pensioendossiers te tackelen: het nieuwe Witteveenkader (67 jaar, 1,75% ML), invoering van het nieuwe FTK, nieuwe bestuursmodellen en vooral de evenwichtige belangenbehartiging van ouderen en jongeren en dat allemaal in een wereld van verdergaande individualisering en flexibilisering van de maatschappij in een economisch zeer lastig tijdperk.

Daarvoor heb je kennis en regie nodig. Tot op heden ontbreekt dat in Den Haag bij de beslissers. Waarom immers per 2013 de AOW-leeftijd omhoog, per 2014 het werkgeverspensioen, in 2015 het opbouwpercentage verder naar beneden (en waarschijnlijk in 2016 de leeftijd verder omhoog), in 2015 het nieuwe FTK en ook nog een keer de invoering van de wet Versterking Bestuur Pensioenfondsen tussendoor in 2014. En dat moet allemaal keurig gecommuniceerd, zodanig dat de werknemers – en daar gaat het om – het snappen?

Over het ontbreken van voldoende deskundigheid (vooral ook vanuit een helicopterview), daadkracht en voldoende onafhankelijkheid van belanghebbenden waren wij het in ieder geval bij de PK’s eens en dat werd bij Pauw & Witteveen weer eens bevestigd!

Theo Gommer
Over Theo

Mr. J. Theo Gommer MPLA CCFP (1966) is managing partner bij de &Gommer Pensions Group, bij Gommer & Partners Pensioen Advocaten en bij de Visitatie Commissie Pensioenfondsen. Hij was tot 2018 voorzitter van de Nederlandse Orde van PensioenDeskundigen. Verder is hij actief als [...]

Bekijk profiel