Bezit van verzekeringspolis geeft nog geen recht op uitkering

Het enkele bezit van een originele polis biedt geen voldoende grondslag voor een aanspraak tot uitkering van een levensverzekering. De polis levert slechts het bewijs op van het feit dat er op enig moment een overeenkomst van levensverzekering is gesloten. Consument is niet geslaagd in het bewijs van haar vordering. De vordering wordt afgewezen.

In 1959 heeft de moeder van de consument 3 verzekeringen afgesloten met consument als verzekerde:

  •  een gemengde verzekering met een verzekerd bedrag van ƒ 1000,00, uit te keren op 14 september 1969 of onmiddellijk bij vooroverlijden.
  • Een levenslange overlijdensrisicoverzekering met een verzekerd bedrag van ƒ 500,00.
  • Een tijdelijke overlijdensrisicoverzekering met einddatum 7 september 1989, met een verzekerd bedrag van ƒ 200,00.

De moeder van consument is in 1992 overleden. Consument heeft in 2018 de heeft de verzekeraar benaderd met vragen over de verzekeringen. Verzekeraar heeft in zijn reactie aangegeven dat er geen gegevens meer waren en de verzekeringen zijn beëindigd zijn. Na een klacht bevestigt de verzekeraar het bestaan van de levenslange overlijdensrisicoverzekering.

 

Volgens de verzekeraar zijn onderhavige verzekeringen zijn meer dan dertig jaar geleden beëindigd/premievrij gemaakt c.q. tot uitkering gekomen. Voor de levenslange overlijdensrisicoverzekering geldt dat deze pas bij overlijden van consument/verzekerde tot uitkering komen.

 

Volgens de Geschillencommissie is het enkele bezit van een originele polis geen voldoende voorwaarde om aanspraak op een uitkering te kunnen maken. De polis is slechts een bewijs van het feit dat er op enig moment een overeenkomst van levensverzekering is gesloten.

 

Consument moet zelf aantonen dat zij gerechtigde tot de uitkering aangemerkt moet worden. Aangezien consument hierin niet is geslaagd, gaat de Commissie, bij ontbreken van overige gegevens, ervan uit dat de standaardregeling van toepassing is, zodat de verzekeringnemer als eerste begunstigde is aangewezen.

 

Aangezien het bijna 60 jaar geleden is dat de verzekeringen werden gesloten, kan de Commissie zich voorstellen dat de verzekeraar niet meer beschikt over stukken aangaande deze verzekering en het bewijs van betaling van het verzekerde bedrag. Het is aan de consument te bewijzen dat zij als begunstigde moet worden aangemerkt èn dat deze uitkering niet reeds heeft plaatsgevonden.