Digitale verstrekking polisvoorwaarden faalt

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden oordeelt over de toepasselijkheid van te downloaden polisvoorwaarden.

Een klant verzekert zijn auto tegen onder andere diefstal- en brandschade. De In de polisvoorwaarden worden toepasselijke clausules genoemd voor deze risico's. Zo moet een diefstal binnen zestig dagen gemeld worden en is die niet verzekerd als die wordt gebruikt voor iets wat wettelijke niet mag en is een track & trace systeem vereist. De auto wordt gestopen en ongeveer vijf maanden later uitgebracht teruggevonden langs de snelweg na een gebruik bij een poging tot liquidatie. Het gerechtshof vindt dat de verzekeraar zich niet kan beroepen op de kernbedingen in de polisvoorwaarden. Verzekerde heeft alleen een brief gekregen met daarin de vindt plaats waar hij ze online kan nalezen of kan downloaden. Niet gesteld of gebleken is dat verzekerde daadwerkelijk in 'Mijn verzekeringsmap' omgeving heeft ingelogd. Daarmee is de conclusie dat verzekeraar geen beroep kan doen op de clausules en moet de schadevergoeding betalen.

Op zich goed hoor dat rechters consumenten beschermen tegen een beroep op onbekende polisvoorwaarden. De rechters 'vermoordden' nu echter wel in rap tempo een digitaal glad gestroomlijnd en goedkoper polis(voorwaarden)proces bij verzekeraars. Straks komen discussies weer terug over wel of niet aankomende fysieke post. Ook zal dit zorgen voor een terugkerende juridisering van taalgebruik en vastlegging van overeenkomst en voorwaarden.