Premium | FinSourceOne vaktechniek artikelen

Verzekeren van overstromingsschade

In 2018 publiceerde het Verbond van Verzekeraars (Verbond) het adviesrapport Overstromingen (zie externe link). De conclusie was dat de neerslagclausule uit 2001 kan worden aangepast en aan verzekerden meer dekking kan worden geboden zonder dat de verzekerbaarheid van het risico afneemt. Nu wij de eerste reacties in de markt zien is dit een mooie aanleiding alles op een rij te zetten.

Achtergrond

Van oorsprong kon een brandverzekering op een gebouw en de inventaris worden uitgebreid met een dekking tegen de gevolgen van het onvoorzien stromen van water uit leidingen en de daarop aangesloten apparaten. Later werd dit aangevuld met terugstromend rioolwater. Vanaf 2001 werd het mogelijk om schade door neerslag mee te verzekeren.

 

Het overstromingsrisico was sinds 1955 niet meer te verzekeren bij Nederlandse verzekeraars. Het bindende besluit, waarin dit was geregeld, werd in 1998 ingetrokken. De intrekking gebeurde mede op grond van Europese mededingingswetgeving.

Aan de kant van de wetgeving kwam een nieuwe wet de Wet tegemoetkoming bij rampen (zie externe link). Deze wet regelt de schadeafhandeling voor het zoetwatergebied, maar is indirect ook te gebruiken voor schade door zoutwater. De wet moet dan expliciet op de zoutwaterschade van toepassing worden verklaard. De wet is bedoeld om schade die niet is te verzekeren, vanuit de overheid te compenseren. De overheid zal per ramp een ministeriële regeling opstellen over de compensatie die wordt verleend.

Verzekerbaarheid water van buiten

Bij de verzekering van schade door water van buiten, moet een onderscheid worden gemaakt tussen neerslag en overstroming.

Extreme lokale neerslag kan in het gehele land voorkomen. Het cumulatierisico en het anti-selectierisico speelt hier een geringe rol. Daarom is dit risico eenvoudig te verzekeren; wat sinds 2001 ook op grote schaal gebeurt.

Bij het overstromingsrisico speelt antiselectie en cumulatie een veel grotere rol. Iemand die onder Normaal Amsterdams Peil (NAP) woont zal veel eerder geneigd zijn dit risico te verzekeren dan iemand die in een heuvelgebied woont. Als het echt fout gaat en half Nederland onderwater staat, is dat een extreem groot risico dat de continuïteit van verzekeraars kan bedreigen.

 

Sinds 2001 is gewerkt aan een regeling om overstromingsschade verzekerbaar te maken, mede door een deelneming van de overheid. Door verschillende omstandigheden zijn de voorstellen die hiervoor zijn opgesteld blijven liggen.

Sinds 2013 heeft het Verbond gewerkt aan een herverzekeringsmaatschappij voor overstromingsschade, die een regeling zou moeten bieden vergelijkbaar met de terrorismedekking. Omdat verzekeraars verplicht samen zouden werken vond de Autoriteit Consument en Markt (ACM) dit geen goed systeem. De ACM zag een alternatief. Een gevolmachtigde die een volledige dekking biedt, maar dit initiatief bereikt door anti selectie weinig verzekerden.

Na de grote wateroverlast door ‘horizontaal water”, extreme hoosbuien en de aandacht voor andere gevolgen van de klimaatverandering is er weer meer aandacht voor het verzekeren van alle vormen van schade door water.

De aanbevelingen uit het rapport van het Verbond

De projectgroep Neerslagclausule van het Verbond heeft gekeken naar het gat dat zit tussen wat de overheid in redelijkheid verzekerbaar acht voor de toepassing van de Wet tegemoetkoming bij rampen (zie externe links) en wat verzekeraars tot dan toe aan waterschadedekking bieden. De projectgroep vindt dat de dekking kan worden uitgebreid. Elke verzekeraar moet daarover zijn eigen beleid bepalen.

 

De voorgestelde aanpassingen zijn:

  • Geen minimaal vereiste hoeveelheid neerslag die moet vallen voordat dekking wordt geboden. Dit geeft zekerheid aan verzekerden
  • Dekking bieden voor overstromingen als gevolg van falen of overlopen van secundaire (lokale of regionale) waterkeringen. De hoeveelheid water achter deze keringen is beperkt

Zonder steun van de overheid ziet de projectgroep geen mogelijkheden om het risico van doorbraak of falen van primaire waterkeringen te verzekeren. Achter deze waterkeringen liggen onbeperkte hoeveelheden water. Als die niet meer afgeschermd worden, kunnen schades ontstaan die de solvabiliteit van verzekeraars bedreigen. Bij secundaire waterkering is er geen onbeperkte hoeveelheid water, waardoor dit risico een minder groot risico vormt.

 

Gebaseerd op ontwikkelingen die al in de markt werden gezien, merkt de commissie op dat mogelijk individuele verzekeraars kans zien aanvullende producten voor de schade na het bezwijken van primaire waterkeringen te introduceren.

De uitwerking

Een nieuwe clausule kan bepalen, dat alle schade door neerslag en water dat de woning van buiten binnendringt is verzekerd, met uitzondering van water wat geheel of gedeeltelijk afkomstig is van zee, een rivier of een binnenwater, door het bezwijken of overlopen van een primaire waterkering. Een overzicht van de primaire waterkeringen is opgenomen bij de externe links.

De stand van zaken

Er is een verzekeringsdekking mogelijk op individuele basis via een gevolmachtigde van Lloyd’s. Omdat de verzekering geen verplicht of automatisch karakter heeft, zal de verzekering vooral worden afgenomen door verzekerden in risicogebieden.

 

Een grote verzekeraar volgt de aanbevelingen uit het rapport en heeft zijn verzekeringsvoorwaarden aangepast en dekt met ingang van 1 januari 2020 het risico van een doorbraak of het niet goed functioneren van een niet primaire waterkering.

Premium | FinsourceOne vaktechniek artikelen

Je eerste 2 Premium vaktechniek artikelen voor deze maand zijn op.

Meer premium artikelen lezen?
Word dan Member!

Bekijk de Memberships